Surprise, surprise!

De meeste mensen hebben hun surprises in december al uitgepakt, maar mijn vriendinnen en ik hadden onze pakjesavond op 9 januari nog te goed. Super leuk om in januari en niet in die toch al drukke december maand te mogen knutselen. Omdat het dus zo uit te tijd viel, wilde ik eigenlijk geen aandacht besteden aan mijn surprise, maar nadat ik er een week lang elke avond aan had gewerkt was ik ZO trots op de eenhoorn die ik had gemaakt dat ik toch heb besloten er een artikel aan te besteden en zeg nu zelf; het was toch zonde geweest als ik dit niet met jullie gedeeld had?!



Al voor ik wist wie mijn lootje zou zijn besloot ik leuke surprises op te zoeken en voor degene die uiteindelijk mijn lootje ook werd wist ik al snel dat ik een eenhoorn wilde maken. Hoewel ik haar nog nooit heb gehoord over of gezien heb met eenhoorns vond ik het echt een perfecte match. Daarnaast leek het me enorm leuk om te maken en dus ging ik op zoek naar enkele voorbeelden van eenhoorn pinata's. Ik had een vaag idee hoe ik hem moest gaan maken, maar er moesten nog wat slapeloze nachten overheen gaan voor ik echt wist hoe ik het aan zou pakken. Ik keek er dan ook best wel een beetje tegenop, maar de eenvoud viel me 100% mee! Het was alleen soms wel een enorm saai karwei...



Basis

Het geraamte maakte ik heel eenvoudig van twee dozen en een heleboel breed plakband. Het was makkelijker dan ik vantevoren had verwacht eigenlijk. De 'buik' was gewoon een doos, daaronder heb ik de poten geplakt, gewoon heel eenvoudig en niet eens netjes of zo. Door een (hoekig) paardenhoofd (met nek) te tekenen en uit karton te snijden, deze aan de zijkanten van je 'buik' te plakken en de tussenstukken op te vullen met kleine stukken (op maat geknipte) karton was de basis in no time klaar.



Vacht

Toen begon 'de ellende' want ik wist eigenlijk nog niet hoe ik het paard een vacht wilde gaan geven. En wat zou ik er voor gaan gebruiken? Voor crepe papier zou ik waarschijnlijk stad en land af moeten gaan zoeken, dus kwam ik uit op wc papier. Velletje voor velletje scheurde ik deze voorzichtig af, vouwde hem (in de lengte) 2 keer dubbel. Daarna zette ik met een klein schaartje over de hele breedte van het papiertje. Knip het niet helemaal door en doe lijm op het gedeelte waar je niet geknipt hebt en plak de papiertjes dakpansgewijs op de basis.



Manen

Voor de manen wilde ik eerst, vrij eenvoudig, gaan voor serpetine. Nu sinterklaas en kerst voorbij waren had ik eigenlijk de carnavalsspullen al wel verwacht bij Action, maar dat viel vies tegen en ik moest op zoek naar een andere oplossing. Toen vond ik bij de knutselspullen voor kinderen keek zag ik daar stroken papier in prachtige pastel kleuren, ik besloot deze mee te nemen en ze met een schaar te krullen, zoals je dat ook doet met caseaulint. Zeven verschillende bundeltjes krullen vormden uiteindelijk de manen en drie bundeltjes vormden de staart. Met punaises heb ik ze vastgemaakt aan het karton, want lijm was niet echt stevig genoeg, dit hield gelukkig wel. Door de manen over de punaises te laten vallen zag je niet dat de manen op deze manier waren bevestigd en de manen leken ook nog eens extra vol.



Versieringen

Voor de versieringen kocht ik bij Action leuke glitter stickers, deze plakte ik zoals bij ouderwetse My Litte Ponys, achter op de zijkant van de kont van het paard en natuurlijk op de hoorn die ik maakte van een stuk karton dat ik eenvoudig in een punt draaide. De ogen tekende ik (tot mijn eigen verbazing) helemaal vrij uit de hand en lukte echt heel mooi. Ik was eigenlijk nog maar wat aan het krabbelen, dus het was echt een verrassing.



Gedicht

Bij deze surprise vond ik het zonde om mijn gedicht gewoon op een A4tje uit te printen, dus wilde ik ook daar iets speciaals van maken. Daarom ging ik aan de slag met overtrekpapier dat ik nog had liggen. Plakband en in stukjes geknipte stroken papier die ik ook gebruikte voor de manen. Het gedicht schrijven was niet zo moeilijk, maar 1 van de gedichten uit onze groep was wel 2 A4tjes lang. :o



De surprise viel geloof ik erg in de smaak, maar uiteindelijk is het vooral de lol die je hebt tijdens het maken wat het belangrijkste is, vind ik zelf. Ik kreeg steeds meer idee├źn over hoe ik alles aan moest pakken en wat ik hoe moest maken. Met het beplakken van het paard (dus alleen het wc papier knippen en op de basis plakken) ben ik al 3 avonden bezig geweest. Ik was dan ook echt heel erg blij toen ik verder kon. De surprise hoefde trouwens niet gesloopt te worden om bij de cadeautjes te komen, ik had er een luik voor gemaakt wat eenvoudig te openen was. De surprise die ik terug kreeg was trouwens ook prachtig, een naaimachine. Helaas moest ik hem echt helemaal slopen om bij de cadeautjes te kunnen (ik vind het zo leuk om ze nog even te bewaren) maar ik was er erg blij mee en de cadeautjes waren echt een schot in de roos. Na de surprises hebben we nog een leuke avond gehad, dus het is zeker voor herhaling vatbaar!

Ph. by me.

2 opmerkingen :

  1. Wat een ontzettend leuke surprise en wat goed dat ie zo gemaakt was dat hij niet kapot hoeft. Dat is meestal zo zonde bij surprises.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een leuke surprise! Ik zou er gelijk helemaal vrolijk van worden :D

    BeantwoordenVerwijderen